Vraagt ge u eigenlijk niet af waarom ons archief niet in de abdij wordt bewaard?
Het zit zo. Op 14 juli 1789 begon de miserie. Vandaag staan alle vrachtwagens dan stil aan de grens met Frankrijk. Maar op die dag stond er helemaal niks stil. Alhoewel, misschien het hart van de bewakers van de Bastille, toen die gevangenis door de volksmassa werd bestormd. Op 1 oktober 1795 werden onze gebieden aan het Franse Rijk toegevoegd. De Franse revolutionairen hadden het niet zo voor de kerkelijke instellingen. Een klein jaar later, op Allerheiligen 1796 werden we uit onze abdij gezet. En dat was nog maar het begin! Het abtspaleis en het koetshuis werden door die barbaren gewoon gesloopt! (diepe) ZUCHT.
En ons archief, dat werd ons ook ontnomen. Geen archief, geen geschiedenis, geen identiteit. Dat is wat alle bezetters in gedachten hebben. Ze waren op zoek naar eigendomstitels. Onze abdij bezat voor meer dan
800 000 frank goederen. “Ocharme” hoor ik u zeggen. Lacht maar! In die tijd werkte een arbeider een heel jaar voor 650 frank. Ge kunt de rekensom zelf maken denk ik…
Die eigendomstitels waren nodig om toekomstige kopers van “zwarte goederen” te overtuigen. Dat waren de bezittingen van de kerkelijke instellingen die de Fransen hadden aangeslagen. Voor geen geld gingen die gebouwen en gronden de deur uit. Dat kunt ge wel denken. Het is op die manier dat de eerste fabrieken in kapellen en kloosters werden ondergebracht. Denk maar aan Lieven Bauwens en zijn fabriek in de abdij van Drongen!
Ons archief werd samen met het archief van het Scheldedepartement (later de provincie Oost-Vlaanderen) in het provinciaal archief bewaard. Dat provinciaal archief werd nog later (na mijn tijd…) het Rijksarchief te Gent. Het is zelfs zo dat alle archieven van de instellingen die toen werden afgeschaft nog altijd eigendom zijn van de overheid.
